Autor:

Wielomiesięczne oczekiwanie w sprawie rozwodowej wymaga oceny konkretnych czynności i całego dotychczasowego przebiegu. Sama długość nie przesądza jeszcze przewlekłości, lecz również duża liczba sygnatur w sądzie nie zastępuje sprawdzenia prawidłowości i terminowości działania. Skarga na przewlekłość ma własne wymagania i cel. Nie jest apelacją od niekorzystnej decyzji ani sposobem narzucenia sądowi oczekiwanego wyroku rozwodowego.

Co podlega ocenie

Art. 2 ustawy z 17 czerwca 2004 r. wiąże przewlekłość z prowadzeniem sprawy dłużej, niż jest to konieczne do wyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych i prawnych. Uwzględnia się łączny dotychczasowy czas od wszczęcia do rozpoznania skargi, niezależnie od etapu. Istotne są charakter i zawiłość sprawy, jej znaczenie dla strony oraz zachowanie uczestników, zwłaszcza skarżącego.

Dlatego trzeba rozdzielić czas uzasadniony potrzebnym dowodem, doręczeniem lub rozpoznaniem rzeczywistego problemu od okresów niewyjaśnionej bezczynności i czynności nieprawidłowych. Nie istnieje jedna ustawowa liczba miesięcy, po której każdy rozwód automatycznie staje się przewlekły. Również własne nieuzasadnione wnioski o odroczenie lub nieuzupełnione braki powinny być przedstawione uczciwie.

Chronologia zamiast samego poczucia oczekiwania

  • Data wniesienia i usunięcia ewentualnych braków pozwu.
  • Doręczenia, stanowiska stron i rzeczywiste trudności adresowe.
  • Rozprawy, odroczenia i ich podane przyczyny.
  • Postanowienia dowodowe, wysłanie zleceń i nadejście opinii.
  • Własne wnioski oraz daty reakcji na zobowiązania sądu.
  • Okresy bez czynności z oznaczeniem, co wtedy powinno zostać rozpoznane.

Przy każdej dacie wskaż źródło w aktach lub doręczeniu. Nie przedstawiaj braku wiadomości we własnej skrzynce jako pewnego dowodu, że w aktach nie wykonano żadnej pracy. Jednocześnie ogólne zapewnienie o prowadzeniu sprawy nie wyklucza sprawdzenia konkretnych luk. Zestawienie powinno umożliwić ocenę rzeczywistej sekwencji.

Kiedy i za pośrednictwem którego sądu

Art. 5 przewiduje wniesienie skargi w toku postępowania. Składa się ją do sądu, przed którym sprawa się toczy, do przekazania właściwemu sądowi rozpoznającemu skargę. Dla przewlekłości przed sądem okręgowym prowadzącym rozwód właściwy jest co do zasady sąd apelacyjny zgodnie z art. 4 ust. 1. Skargi dotyczące etapów w kilku sądach wymagają sprawdzenia szczególnych ustępów tego artykułu.

Jeśli skarga dotyczy przewlekłości przed sądem apelacyjnym, art. 4 ust. 2 wskazuje Sąd Najwyższy. Jeżeli jednak skarga obejmuje łącznie przewlekłość przed sądem okręgowym i apelacyjnym, zgodnie z art. 4 ust. 1b właściwy do rozpoznania jej w całości jest sąd apelacyjny. Nie należy kierować każdego pisma od razu do najwyższego sądu tylko dlatego, że sprawa jest ważna. Najpierw ustal etap i zakres zarzutu.

Obowiązkowe żądanie i okoliczności

Art. 6 wymaga cech pisma procesowego, żądania stwierdzenia przewlekłości w konkretnej sprawie i przytoczenia okoliczności je uzasadniających. Podaj sąd, sygnaturę, strony, podpis i potrzebne odpisy, a przede wszystkim wyraźnie nazwij żądanie oraz uzasadniającą chronologię. Art. 9 ust. 1 przewiduje odrzucenie bez wezwania do uzupełnienia przy niespełnieniu wymagań art. 6 ust. 2. Sam tytuł „skarga” nie wystarczy.

Można żądać zalecenia odpowiednich czynności i przyznania sumy pieniężnej. Nie żądaj jednak, aby sąd rozpoznający skargę nakazał przypisanie winy określonej osobie, przyznanie opieki lub zasądzenie alimentów w wybranej kwocie. Art. 12 ust. 3 wyłącza ingerencję zaleceń w ocenę faktyczną i prawną istoty sprawy. Skarga ma doprowadzić do sprawnego działania, nie zastąpić rozpoznanie rozwodu.

Opłata, termin rozpoznania i suma pieniężna

Art. 17 ustala opłatę 200 zł. Sąd zwraca ją z urzędu przy uwzględnieniu lub odrzuceniu skargi; nie należy utożsamiać odrzucenia z oddaleniem skargi niezasadnej. Art. 11 przewiduje wydanie orzeczenia w ciągu dwóch miesięcy od złożenia. Jest to termin ustawowy, a nie obietnica autora poradnika dotycząca rzeczywistej daty doręczenia w każdej sprawie.

Przy uwzględnieniu skargi i żądaniu skarżącego art. 12 ust. 4 przewiduje sumę od 2000 do 20 000 zł, w tych granicach nie mniej niż 500 zł za każdy rok dotychczasowego trwania postępowania. Przepis pozwala przyznać więcej niż 500 zł za rok przy szczególnym znaczeniu sprawy i braku zawinionego przyczynienia się skarżącego do jej wydłużenia. Zalicza się już przyznane sumy w tej samej sprawie. Nie jest to automatyczna stawka za każdy miesiąc bez rozprawy.

Kolejna skarga i inne środki

Art. 14 ust. 1 zasadniczo pozwala w tej samej sprawie na nową skargę po dwunastu miesiącach od wydania orzeczenia z art. 12. Po odrzuceniu z powodu braków z art. 9 ust. 1 można natomiast wystąpić z nową skargą na podstawie art. 14 ust. 2; nie jest to ten sam dwunastomiesięczny reżim orzeczenia z art. 12. Zgodnie z ust. 3 po odrzuceniu na podstawie art. 9 dalsze skargi tej samej strony dotyczące tego samego postępowania, które ponownie podlegałyby odrzuceniu na tej podstawie, pozostawia się w aktach bez dalszych czynności. O pozostawieniu skargi i związanych pism zawiadamia się tylko raz, przy odrzuceniu. Nie wysyłaj seryjnie identycznego pisma bez usunięcia rzeczywistego problemu.

Skarga nie jest również tym samym co wniosek o podjęcie zawieszonego procesu albo apelacja od wyroku. Każda czynność ma własny przedmiot i termin. Na konsultację z adwokatem prowadzącym rozwody w Legnicy przynieś chronologię i dokumenty. Pozwala to ocenić rzeczywistą bezczynność bez gwarancji przyznania pieniędzy lub zakończenia rozwodu w oznaczonym miesiącu.

Źródła i stan prawny

Stan prawny: 20 października 2026 r. Informacje mają charakter ogólny; zastosowanie przepisu wymaga sprawdzenia dokumentów i okoliczności konkretnej sprawy.